یه گنجیشک واسه ساختن لونه اش ذره ذره!دونه دونه شاخه جمع می کنه

 رو بلندترین و پر شاخ و برگ ترین درخت لونه شو می سازه

هان...

همون لونه میزبان جوجه هایین که از تخم بیرون میان

جوجه ها از تخم بیرون اومدن

 شاید واسه سیر کردن شکم جوجه ها فرسنگها راه رو پرواز کنن تا غذا بدست بیارن

 اونو تو دهانشون تا لونه حمل می کنن !خوب می جونشو تو دهن جوجه شون می زارن

 آره مهر و محبت و عاطفه رو از اونا باید یاد گرفت

 ......................................

 امید و همت و باید از مورچه یاد گرفت

 که واسه بردن یه دونه گندم به لونه ش از دیوار راست بالا میره

 شاید ۹۹دفعه بیفته اما به امید موفقیت حتما بار صدم رو امتحان می کنه و مایوس نمی شه

 ...................................

بخششو باید از سلطان جنگل یاد گرفت

که وقتی شکار می کنه فقط به اندازه ی سیریه شکمش می خوره

و بقیشو می سپره به حیوونای ضعیفتر

اما ما عوض یاد گرفتن بخشش از شیر طمع کفتارو یاد گرفتیم

خداوندا چاره ای..........